Hoe mooi Limburg is
Datum: 20-08-2010
Hoe mooi Limburg is
De huiskamer van Genhout
De paden op, de lanen in. Deze zomer trekken uw verslaggevers de Westelijke Mijnstreek in. Op zoek naar verrassende ontmoetingen op dorpspleinen, in buurtwinkeltjes of andere bijzondere plekken.
Vandaag: de Sint-Hubertusmolen in Genhout.
door Nick Bruis
Tractors rijden in zuidelijke richting naar Schimmert of de andere kant op naar Beekse kerkdorpen als Kelmond en Geverik. De trekkers, samn met een keur aan wielrenners en wandelaars, zorgen voor een mooi plaatje met de Sint-Hubertusmolen en het achterliggende glooiende landschap als achtergrond.
Op de parkeerplaats van café en restaurant Aan de Meule, in de schaduw van de wieken, heeft een groep paardrijders zich verzameld.. De voertaal in het gezelschap is Frans. Het zijn medewerkers van· een Luikse vestiging van sportwinkel Decathlon. Via een omweg heeft de leidinggevende contact weten te leggen met Gertie Aarts, Zij maakt paardrij-arrangementen op maat. "Alles kan: hotel, lunch, diner." De groep Walen heeft vooral dorst, volgens Aarts. Ook honger, zo blijkt, wanneer de leidster van bovenop haar paard herhaalde malen manger, manger begint te roepen. Eten willen ze. De lunchplek ligt een uur verderop in Meerssen, dus trekt de groep snel verder. Aarts weet in het voorbijrijden nog net te vertellen dat het een spontane, leuke groep paardenliefhebbers betreft.
Ze rijden weg. Auto's moeten op de rem als de weg wordt overgestoken naar het ruiterpad. Restaurantmedewerkster Wendy Wagener kijkt ze na. "Apart. Zulke groepen zie ik hier bijna nooit. Huifkarren, wandelaars en fietsers daarentegen maar al te vaak."
Wagener is niet de enige die het bezoek van de Belgen interessant vindt. Een verstandelijk beperkt meisje 'houdt van paarden'. Als de beesten uit het zicht zijn, is zij ook direct verdwenen. Wagener heeft haar kort daarvoor gesproken. "Wat een schatje. Ze heeft dekens en kussens met paarden er op." Met de tegenovergelegen molen heeft Aan de Meule een echte publiekstrekker. Wagener: "Met vlagen wordt die tijdens de openstelling heel goed bekeken. Daar hebben we zeker profijt van. Waar het restaurant minder voordeel van had, was het NK Wielrennen. "Vlak voor de molen sloegen de renners af richting Genhout. We waren daardoor van de buitenwereld afgesloten."
Op het terras trekt de drukte na een rustige periode van een uur weer aan, steeds meer tafeltjes raken bezet. Aan één ervan zit een 72-jarige man uit Stein met zijn vrouw (71). Tijdens hun fietstocht pauzeren ze even bovenop de Adsteeg. "We weten zelf niet hoe mooi onze provincie is", mijmert de man. "Ik ben opgegroeid in een boerengezin in Bom. Toen mijn vader negentig jaar was, nam ik hem voor het eerst mee naar het Heuvelland. We reden de Merrgellandroute. Zoiets moois had hij niet vaak eerder gezien." Vergeleken met de meest zuidelijke regio in Limburg, scoort de omgeving rond de Sint-Hubertusmolen ook hoog, volgens de Steindenaar. "Het open landschap is geweldig. In de verte zie je Schinnen en Genhout liggen." Het echtpaar fietst zo'n drie keer per week. Mevrouw heeft last van heimwee, dus ze moeten het vertier in de regio zoeken. "Geen enkel probleem. Mooie plekken zat."
Symbolisch bedrag voor Beeks landschapssymbool
Welgeteld één symbolische euro telde de gemeente Beek in 1970 neer voor de overname van de Sint-Hubertusmoolen, die op dat moment zwaar vervallen was. Hub Goossens werd bij de plantsoenentienst weggeplukt om de vacature van molenaar in te vullen. Inmiddels is hij uit dienst en nemen drie andere molenaars de taken op zich.
Op 2 oktober 1971 werd de gerestaureerde molen heropend en opnieuw in gebruik genomen. Aanvankelijk deed de molen in Genhout uitsluitend dienst als korenmolen, maar met de jaren veranderde de functie van het historische bouwwerk. Het werd een toeristische trekpleister. Bedrijven, families en scholen weten het bouwwerk te vinden voor excursies. Daar krijgen ze ongetwijfeld te horen dat de kast van de molen okergeel is geverfd. De vlucht (twee wieken in elkaars verlengde) is 25,2 meter. Aangenomen wordt dat de molen in het begin van de negentiende eeuw is gebouwd. Op het tegenoverliggende erf verrees het molenaarshuis, het huidige restaurant Aan de Meule.
Dagblad De Limburger
De huiskamer van Genhout
De paden op, de lanen in. Deze zomer trekken uw verslaggevers de Westelijke Mijnstreek in. Op zoek naar verrassende ontmoetingen op dorpspleinen, in buurtwinkeltjes of andere bijzondere plekken.
Vandaag: de Sint-Hubertusmolen in Genhout.
door Nick Bruis
Tractors rijden in zuidelijke richting naar Schimmert of de andere kant op naar Beekse kerkdorpen als Kelmond en Geverik. De trekkers, samn met een keur aan wielrenners en wandelaars, zorgen voor een mooi plaatje met de Sint-Hubertusmolen en het achterliggende glooiende landschap als achtergrond.
Op de parkeerplaats van café en restaurant Aan de Meule, in de schaduw van de wieken, heeft een groep paardrijders zich verzameld.. De voertaal in het gezelschap is Frans. Het zijn medewerkers van· een Luikse vestiging van sportwinkel Decathlon. Via een omweg heeft de leidinggevende contact weten te leggen met Gertie Aarts, Zij maakt paardrij-arrangementen op maat. "Alles kan: hotel, lunch, diner." De groep Walen heeft vooral dorst, volgens Aarts. Ook honger, zo blijkt, wanneer de leidster van bovenop haar paard herhaalde malen manger, manger begint te roepen. Eten willen ze. De lunchplek ligt een uur verderop in Meerssen, dus trekt de groep snel verder. Aarts weet in het voorbijrijden nog net te vertellen dat het een spontane, leuke groep paardenliefhebbers betreft.
Ze rijden weg. Auto's moeten op de rem als de weg wordt overgestoken naar het ruiterpad. Restaurantmedewerkster Wendy Wagener kijkt ze na. "Apart. Zulke groepen zie ik hier bijna nooit. Huifkarren, wandelaars en fietsers daarentegen maar al te vaak."
Wagener is niet de enige die het bezoek van de Belgen interessant vindt. Een verstandelijk beperkt meisje 'houdt van paarden'. Als de beesten uit het zicht zijn, is zij ook direct verdwenen. Wagener heeft haar kort daarvoor gesproken. "Wat een schatje. Ze heeft dekens en kussens met paarden er op." Met de tegenovergelegen molen heeft Aan de Meule een echte publiekstrekker. Wagener: "Met vlagen wordt die tijdens de openstelling heel goed bekeken. Daar hebben we zeker profijt van. Waar het restaurant minder voordeel van had, was het NK Wielrennen. "Vlak voor de molen sloegen de renners af richting Genhout. We waren daardoor van de buitenwereld afgesloten."
Op het terras trekt de drukte na een rustige periode van een uur weer aan, steeds meer tafeltjes raken bezet. Aan één ervan zit een 72-jarige man uit Stein met zijn vrouw (71). Tijdens hun fietstocht pauzeren ze even bovenop de Adsteeg. "We weten zelf niet hoe mooi onze provincie is", mijmert de man. "Ik ben opgegroeid in een boerengezin in Bom. Toen mijn vader negentig jaar was, nam ik hem voor het eerst mee naar het Heuvelland. We reden de Merrgellandroute. Zoiets moois had hij niet vaak eerder gezien." Vergeleken met de meest zuidelijke regio in Limburg, scoort de omgeving rond de Sint-Hubertusmolen ook hoog, volgens de Steindenaar. "Het open landschap is geweldig. In de verte zie je Schinnen en Genhout liggen." Het echtpaar fietst zo'n drie keer per week. Mevrouw heeft last van heimwee, dus ze moeten het vertier in de regio zoeken. "Geen enkel probleem. Mooie plekken zat."
Symbolisch bedrag voor Beeks landschapssymbool
Welgeteld één symbolische euro telde de gemeente Beek in 1970 neer voor de overname van de Sint-Hubertusmoolen, die op dat moment zwaar vervallen was. Hub Goossens werd bij de plantsoenentienst weggeplukt om de vacature van molenaar in te vullen. Inmiddels is hij uit dienst en nemen drie andere molenaars de taken op zich.
Op 2 oktober 1971 werd de gerestaureerde molen heropend en opnieuw in gebruik genomen. Aanvankelijk deed de molen in Genhout uitsluitend dienst als korenmolen, maar met de jaren veranderde de functie van het historische bouwwerk. Het werd een toeristische trekpleister. Bedrijven, families en scholen weten het bouwwerk te vinden voor excursies. Daar krijgen ze ongetwijfeld te horen dat de kast van de molen okergeel is geverfd. De vlucht (twee wieken in elkaars verlengde) is 25,2 meter. Aangenomen wordt dat de molen in het begin van de negentiende eeuw is gebouwd. Op het tegenoverliggende erf verrees het molenaarshuis, het huidige restaurant Aan de Meule.
Dagblad De Limburger
