"De vruchtbaarheidsklompjes van Genhout"
De leden van De Limburgse Boereblaoskapel dragen allemaal twee klompjes om hun nek. Een linker klompje en een rechter klompje. Het zijn niet zomaar klompen, maar echte Genhoutse vruchtbaarheidsklompjes. Die naam is natuurlijk niet zomaar uit de lucht komen vallen. Nu moet u weten dat de volle aarde in de Genhoutse vallei, rijkelijk bevloeid dankzij waterbronnen die in de Kelmonderberg ontspringen, alom bekend staat als zeer vruchtbare grond. Dat is ook de reden dat er tot op de dag van vandaag nog altijd veel boeren in Genhout te vinden zijn! Als de boeren in vroeger tijden, 's avonds terugkwamen van het land, op zoek naar de boerin, deden zij, alvorens de bedstede te betreden, hun klompen uit. De sokken bleven echter aan, als bescherming tegen de kou. Op die sokken zat meestal nog wat aarde, waardoor de lakens van de bedstede bevuild raakten, tot groot verdriet van de boerin, die haar beddengoed graag maagdelijk wit hield. Uit oude familieverhalen heeft men kunnen opmaken dat boeren die veel aarde op hun sokken hadden, hetgeen af te leiden was aan het aantal keren dat de lakens gewassen werden, meer zonen en dochters hadden dan boeren die met schone sokken naar bed gingen! En zo is de ietwat curieuze naam 'vruchtbaarheidssklompen' ontstaan.
De Genhoutse boeren werden in de loop der tijd bijgelovig en besloten hun klompen niet meer schoon te maken, waardoor ook hun sokken steeds viezer werden. Gezinnen met 10, 11 en 12 kinnderen waren daarna het gevolg. Vruchtbare grond, vruchtbare boeren. En zo is het gekomen dat ook nu, in deze moderne tijd, Genhoutse jongemannen, alvorens zij op zoek gaan naar een "Genhoutse hooimijt", driftig met hun klompen door de volle aarde marcheren, om daarmee de kans op succes bij de jonge Genhoutse hittepetitten te verhogen. Ziet een Genhoutse boerenmeid zo'n gezonde Genhoutse boeren knul wel zittten, dan legt zij stiekem een paar zelf gebreide sokken naast de klompen van de betreffende boerenknul, om op die manier te vertellen dat zij hem ook wel eens wil zien met sokken, en dus zonder klompen!
In het voorjaar, wanneer de dagen lengen en de aarde op z'n vruchtbaarst is, zijn er in Genhout meestal heel wat jonge boerenzonen en boerendochters te vinden die elkaar het hof willen maken. Zij komen dan samen in een grote schuur, aan de voet van de Kelmonderberg, en na een paar borreltjes dansen zij dan met zijn allen de klompendans. Wat er daarna gebeurt, als de wind volledig is gaan liggen en de duisternis het rijke Genhoutse land tot stilte heeft gebracht, laat zich raden ...
Bron: De Nuutsbaeker
