Ware aard verloochent zich niet

"Met de paplepel heb ik de muziek binnengekregen," zegt de achttienjarige Marco Gerits glimlachend.

Hij zet een kopje koffie voor me neer en vervolgt: "Mijn vader is John Gerits, een goede bekende in de wereld van de muziek. Hij heeft me al vroeg meegenomen naar muziekuitvoeringen. In het begin dacht ik: wat moet ik daarmee? Langzaam maar zeker begon ik het mooi te vinden."

Op veertienjarige leeftijd ontluikt bij de jonge Gerits, naast de interesse voor popmuziek, jazz en gospel, ook die voor de klassieke muziek.

Het bloed kruipt toch waar het niet gaan kan.

Hij speelde toen al bij fanfare Sint-Antonius van Genhout. Zeven jaren lang drukte hij daar op de ventielen van de trompet en later van de bügel.

In 1998 hangt hij de trompet aan de wilgen en wordt hij lid van het mannenkoor Mignon in Geleen. Hij is pas 15 jaar.

"Aanvankelijk dacht ik, dat ik het nooit zou leren om die vier stemmen op het muziekpapier uit elkaar te houden," klinkt het vrolijk zorgelijk, "maar het wende snel. Een kwestie van trainen."

Het samen zingen en het gevoel van samen iets creëren, gaf hem een geweldige kick.

Veel plezier beleefde hij enkele jaren geleden aan het maken van een cd met een jeugdkoor uit Merkelbeek en een cd met het mannenkoor uit Geleen.

Het vorig jaar heeft hij zijn studie VWO aan het Groenewaldcollege te Stein met succes afgerond en sinds augustus volgt hij de opleiding schoolmuziek aan het conservatorium van Maastricht.

"Ik heb bovendien al twee jaar privé-zangles bij Angelina Ruzzafante," zegt hij trots, "en het is een voorrecht om van haar les te hebben."

Zijn lerares is een vooraanstaand zangeres op het podium van de klassieke zang. Als sopraan maakt ze concertreizen over de hele wereld en verleent ze haar medewerking aan diverse cd-opnamen.

"Ze heeft bovendien een heel goede naam als zangpedagoge," vervolgt Marco, "en ik vind haar lessen erg leuk."

Op mijn vraag naar zijn stemtype antwoordt hij kort: "Tenor."

Hij staat op en pakt een cd uit de kast.

Juan Diego Flórez, lees ik op de hoes. Juan zingt aria´s uit verschillende opera´s van Rossini.

"Een prachtige lyrische tenor," vindt Marco. "Dit zou ik ook willen!" De blik in zijn ogen laat niets aan duidelijk over.

Na de studie schoolmuziek in Maastricht, wil Marco verder gaan met zang.

In principe zal hij dan de kost kunnen verdienen met muziekonderwijs op scholen.

"Daarnaast kan ik mijn zangstudie afmaken," klinkt het zelfbewust.

Als ik de deur uitga, realiseer ik me dat ik vergeten ben om naar Juan Diego Flórez te luisteren.

Och, over enkele jaren kan ik misschien wel luisteren naar een cd van Marco Gerits die aria´s van Rossini zingt.

A.G.