Vanaf vijf jaar wist hij wat hij wou ….

Martijn van der Zwan wist op zijn vijfde jaar al dat hij later als beroep iets met 'koken' wilde gaan doen.

Zijn moeder: "Dit verwonderde ons helemaal niet omdat hij mede door goed te eten zijn leven heeft gered. Hij werd namelijk met dertig weken geboren en woog toen maar elf ons."

We zitten aan de tafel. De hond moest voor de gelegenheid even naar achter. De televisie staat zachtjes aan. De sfeer in de huiskamer ademt gezelligheid. Martijn is in de keuken aan het rommelen en komt even later de kamer binnen.

Als een echte ober informeert hij of ik melk en suiker in de koffie wil hebben. Hij heeft de koffie al gezet en presenteert er, met een voldane grijns op zijn gezicht, een heerlijke wafel bij. Zelf gebakken.

Sinds drie jaar bezoekt de vijftienjarige Martijn de Gemeenschapsschool voor buitengewoon secundair onderwijs in Genk. Hij volgt daar de vijfjarige opleiding 'grootkeukenmedewerker'. Zijn ouders zijn met hem uitgeweken naar België omdat het Speciaal onderwijs in Nederland geen mogelijkheid biedt voor een beroepsopleiding op dit niveau.

Martijn heeft moeite met assertiviteit. "Het komt goed uit dat zijn klas dit schooljaar maar uit vijf leerlingen bestaat," zegt moeder, "hij kan hierin dus juist begeleid worden."

De school zorgt voor een zeer goede terugkoppeling naar de ouders. De begeleiding werkt thuis door. De ouders zijn erg tevreden over de samenwerking. En Martijn? Die gaat met plezier naar school.

"Hij helpt ons graag in de keuken," glimlacht moeder terwijl ze haar zoon waarderend aankijkt, "en wie wil er nu niet een zelf bereid gerecht van zijn kind proeven?"

De jongen glundert.

Bezig zijn in de keuken is inderdaad zijn lust en zijn leven. Onlangs is hij opgehouden met het bezorgen van Oos Nuuts en Nuth & Omstreken. Hij wil in zijn vrije tijd gaan werken bij Van der Valk, als weekendhulp.

"Dat is een goede voorbereiding op mijn stage in het vierde en vijfde schooljaar en voor later," vindt hij.

Niet alleen koken is zijn hobby.

Elke maandag kun je hem vinden in de sportschool in Geleen. Taekwondo is al drie jaar zijn sport. Want zelfverdediging is goed voor het zelfvertrouwen. Zijn voorkeur gaat uit naar het 'stijllopen', vechten tegen een denkbeeldige tegenstander.

Moeder zorgt voor het vervoer, ook naar België.

Hij wordt elke dag door haar naar Genk gebracht en gehaald, samen met zijn broertje Roland en een dorpsgenootje. De kinderen volgen er Speciaal lager onderwijs en zijn beide goed op hun plek.

"Geen probleem," zegt moeder, "je hebt zoiets toch graag voor je kinderen over en met mijn wagentje tuf ik er zo naar toe!"

AG